Ι Θ Α Κ Η

Σα βγείς στον πηγαιμό για την Ιθάκη , να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος

γεμάτος περιπέτειες , γεμάτος γνώσεις .

Τούς Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπες τον θυμωμένο Ποσειδώνα μή φοβάσαι

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς άν μεν η σκέψις σου υψηλή ,άν εκλεκτή

συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει .Τους Λαιτρυγόνας και τους Κύκλωπες

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις , άν δεν τούς κουβανείς μες στην ψυχή σου ,

άν η ψυχή σου δεν τούς στήνει εμπρός σου .

Να έυχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος .Πολλά τα καλοκαιρινά πρωια να είναι που με

τί ευχαρίστησι , με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους ,να σταματήσεις

σ'εμπορεία Φοινικικά και τις καλές πραγμάτειες ν'αποκτήσεις , συντέφια και κοράλλια

και ηδονικά μυρωδικά καθε λογής , οσο μπορείς πιο αφθονα ηδονικά μυρωδικά

σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πάς να μάθεις και να μάθεις απο τους σπουδασμένους

Πάντα στον νού σου νάχεις την ΙΘΑΚΗ , το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου

Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει και γέρος πια

ν'αράξεις στο νησί ,πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο μή προσδοκώντας πλούτη να

σε δώσει η ΙΘΑΚΗ

Η ΙΘΑΚΗ σ'εδωσε τ'ωραίο ταξείδι ,χωρίς αυτή δεν θάβγαινες στον δρόμο ...

'Αλλα δεν έχει να σε δώσει πια .

Κι άν πτωχική την βρείς , η ΙΘΑΚΗ δεν σε γέλασε

Ετσι σοφός που έγινες , με τόση πείρα , ήδη θα το κατάλαβες η ΙΘΑΚΕΣ τι σημαίνουν ......

Ο Σ Ο Μ Π Ο Ρ Ε Ι Σ

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις ,

Τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς : μην την εξευτιλίζεις

μες στη πολλή συνάφεια τού κόσμου , μές στές πολλές κινήσεις κι ομιλίες

Μην την εξευτιλίζεις πιαίνοντας την , γυρίζοντας συχνά κ εκθέτοντας την

στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία , ως που να γίνει

σα μια ξένη φορτική .

Θ Υ Μ Η Σ Ο Υ Σ Ω Μ Α

Σώμα , θυμήσου οχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες , όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες ,

αλλά κ εκείνες τές επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν μές στα μάτια φανερά , κ' ετρέμανε μές

στη φωνή -και κάποιο τυχαίο εμπόδιο τες ματαίωσε .

Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν , μοιάζει σχεδόν και στές επιθυμίες εκείνες σαν

να δόθηκες - πως γυάλιζαν , θυμήσου , μες στα μάτια που σε κοίταζαν ..πως έτρεμαν

μες στη φωνή , για σε , θυμήσου , σώμα .

ΚΕΡΙΑ

Τού μέλλοντος η μέρες στέκοντ' εμπροστά μας σα μία σειρά κεράκια αναμένα

-χρυσά ,ζεστά , και ζωηρά κεράκια .

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν , μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων ,τα πιο

κοντά  βγάζουν καπνό ακόμη ,κρύα κεριά , λυωμένα και κυρτά .

Δεν θελω να τα βλέπω , με λυπεί η μορφή των , και με λυπεί το πρώτο φώς των

να θυμούμαι , εμπρός κοιτάζω τ αναμένα μου κεριά .

Δέν θέλω να γυρίσω να μη διώ και φρίξω τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει

τι γρήγορα που τα σβηστά κεριά πληθαίνουν .

Η ΑΡΧΗ ΤΩΝ

Η εκπλήρωσης της εκνομής των ηδονής έγινεν . Απ'το στρώμα σηκωθήκαν και βιαστικά ντύνονται

χωρίς να μιλούν . βγαίνουνε χωριστά , κρυφά απο το σπίτι και καθώς βαδίζουνε κάπως ανήσυχα

στον δρόμο , μοιάζει σαν να υποψιάζονται που κατι επάνω των προδίδει σε τι είδους κλίνην έπεσαν

προ ολίγου .

Πλήν του τεχνίτου πώς εκέρδισε η ζωή . Αύριο , μεθαύριο η μετά χρόνια θα γραφούν οι στιχ'

οι δυνατοί που εδώ ήταν η αρχή των .

ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με , αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με

οταν ξυπνά του σώματος η μνήμη κ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα

οταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται κ'αισθάνονται τα χέρια σαν να

αγγίζουν πάλι .

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύκτα ,οταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται

Κ . Π . ΚΑΒΑΦΗ